We eat the Alps is een lopend onderzoek, wat de paradox van toerisme in de Alpen laat zien: we komen massaal om te genieten van de natuur, maar dragen tegelijkertijd bij aan de vernietiging ervan. Jaarlijks trekken miljoenen toeristen naar de bergen, waaronder 1,5 miljoen Nederlands,` voor wintersport, hikes en bergavonturen, zonder stil te staan bij de impact die dit heeft. De Alpen worden letterlijk en figuurlijk "opgegeten" door klimaatverandering en menselijke consumptie.
Onderzoek naar vergankelijkheid door inkt uit te laten lopen.
Vergankelijkheid
De foto’s lossen op in de sneeuw: wat vast leek, wordt tijdelijk. Dit werk onderzoekt de vergankelijkheid van het klimaat, een systeem dat altijd verandert, maar nu versneld door menselijk handelen.
De smeltende beelden verwijzen naar het verdwijnen van ecosystemen, landschappen en seizoenen die ooit vanzelfsprekend waren. Tegelijk toont het werk dat vergankelijkheid niet alleen verlies betekent, maar ook transformatie. Nieuwe vormen van natuur ontstaan, terwijl het bekende verdwijnt.
In dat spanningsveld blijft de vraag: hoe gaan we om met wat oplost voor onze ogen?
Technische sneeuw (nepsneeuw) wordt steeds meer ingezet.
Blatten is het dorp in Zwitserland dat in mei 2025 werd weggevaagd door een landslide. Met de intentie om mensen vast te leggen die hun huis zijn verloren, kwam ik terecht in het dorp ervoor: bijna leeg, stil en zelfs schuw. Wat ik vond was geen directe aanwezigheid van verlies, maar de echo ervan: verlaten straten, gesloten ramen en een voelbare spanning in de ruimte.
Een traumatische ervaring waar niet over gesproken werd.
Beeldonderzoek naar verschillende aspecten van toerisme in de Alpen en klimaatverandering.
